Nederlandse Bachverenigingwith Johanna Sollerwith Dorothee Mieldswith William Sheltonwith Jakob Pilgram

Allerzielen

Een gezamenlijk stilte van meer dan vier minuten om de doden te gedenken? Dat lukt ongetwijfeld alleen door 4’33’’ van John Cage naast stemmige barokwerken te plaatsen. Het stilzwijgende werk vormt de perfecte aanvulling op de indringende doodsreflecties van Bach en zijn tijdgenoten. Een meesterzet van Johanna Soller om Allerzielen te laten zijn waarvoor het bedoeld is.

Afgedwongen stilte

Allerzielen is van oudsher de gedenkdag in de Rooms-Katholieke Kerk waarop de overledenen worden herdacht. Vroeger gebeurde dat met een requiemmis. Tegenwoordig is bijna alle muziek gepast die de dood bezingt en het leven viert. Johanna Soller en de Nederlandse Bachvereniging combineren de devotie van de barok met de afgedwongen stilte van John Cage.

Omgevingsgeluid

Een ‘silent piece’, zo noemde John Cage zijn 4’33’’ uit 1952. Niets doen, zwijgen, was de enige instructie die de Amerikaanse avant-gardecomponist gaf aan de ongespecificeerde uitvoerder – solist of ensemble. Zo vestigde hij de aandacht op omgevingsgeluid en bracht hij naar eigen zeggen de muziek in direct verband met het dagelijkse leven en de schijnbare stilte van de dood.